![Killer's Anthem 6](https://vignette.wikia.nocookie.net/ensemble-stars/images/a/ae/Killer%27s_Anthem_6.png/revision/latest/scale-to-width-down/660?cb=20170619211726)
Location: ห้องซ้อม
อิซึมิ : ถึงแล้ว~ แถมยังแต่งตัวเสร็จแล้วอีกต่ างหาก พร้อมแล้วล่ะ ♪
...และแน่นอน ไม่มีใครอยู่เลย
อาราชิ : ฮึฮึ ใน Backgammon หรืออะไรซักอย่าง ดูเหมือนว่าจะไม่มีการเคลื่ อนไหวอะไรเลยน้า
อิซึมิ : อย่าพูดเหมือนไม่ใช่ปั ญหาของนายสิ นายก็เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้ นะ นารุ... คุง
อาราชิ : เอาน่า บอกแล้วไงว่าให้เรียกฉันว่านารุ จัง!
อิซึมิ : ด้วยหุ่นกล้ามๆ ของนายน่ะ ยังจะให้เรียกลงท้ายว่า "จัง" อีกเหรอ? นายเล่นกีฬาอะไรรึเปล่าเนี่ย?
อาราชิ : อ๊ะ... พอดีฝึกฉันนิดหน่อยในชมรมกรี ฑาน่ะ พอดีว่าฉันเคยอยู่สมัยมต้น
อิซึมิจัง เธอได้อยู่ชมรมอะไรรึเปล่า?
อิซึมิ : ฉันไม่มีเวลาสำหรับเรื่องแบบนั้ นหรอกนะ กิจกรรมชมรมมันไม่ได้บังคับ เพราะงั้นมันก็เลยไม่มีปัญหา ถ้าเกิดจะไม่อยู่ชมรม ถูกต้องมั้ย?
ริทสึ : อึ่ก... หนวกหู... หยุดทำเสียงอยู่ใกล้ๆ หูของฉันได้แล้ว...
อาราชิ : ตายแล้ว เธอตื่นแล้วสิ ริทสึจัง ใช่มั้ย... เธอโอเคเหรอที่จะไม่ไปห้ องพยาบาล?
เธอบอกว่าเธอโอเค ถ้าเกิดไม่ต้องอยู่กลางแจ้ง พวกเราก็เลยพามาอยู่ด้วย
อิซึมิ : อืม ขอบคุณที่ช่วยพาเขามานะ นารุคุง พูดตรงๆ เลย ด้วยแรงของฉัน ฉันไม่คิดว่าจะพาเขามาที่นี่ เองได้หรอก
อาราชิ : อื้อ เธอนี่ลำบากจังนะ อิซึมิจัง~ แต่ฉันอิจฉาล่ะ กล้ามของฉันขึ้นง่ายมากเลย
ริทสึ : ฉันบอกแล้วว่าให้เลิกพูดกันซั กที... ฉันจะนอนอยู่ตรงมุมนี้ เพราะงั้นช่วยอยู่เงียบๆ ด้วย โอเคนะ?
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้กะจะอยู่ตรงนี้นายหรอก ... ฉันจะติดต่อมาคุงแล้วให้เขามารั บฉันตอนนี้เลย
อืมม มีใครมีโทรศัพท์หรืออะไรก็ได้ ให้ฉันยืมมั้ย?
อิซึมิ : "หรืออะไรก็ได้"...? นี่ เอาของฉันไปยืมแทนก็ได้ แต่ว่าอย่าทำให้มันเลอะลายนิ้ วมือนายล่ะ โอเคนะ?
ริทสึ : ขอบคุณ
อืมม ฉันจะต้องทำอะไรนะ...? ฉันจำเบอร์มาคุงได้ก็จริง แต่ว่าฉันใช้สมาร์ทโฟนไม่เป็น
อิซึมิ : ให้ตายสิ ฉันเริ่มจะทนไม่ไหวแล้วนะ งั้นเดี๋ยวทำให้ บอกเบอร์มาสิ
ริทสึ : นายนี่ใจดีจังเลยนะ... เป็นคนดีจริงๆ
ขอบคุณนะ นายช่วยฉันเอาไว้ ซักวันฉันจะมาตอบแทนนายแน่ๆ
อิซึมิ : นายทำตัวเวอร์เกินไปแล้ว... ยังไงก็เถอะ นายกำลังกวนการฝึกของพวกเราอยู่ นะ เพราะงั้นช่วยอยู่ตรงมุมไปก่ อนนะ
นารุคุงงง พวกเราจะเริ่มจากยืดตัวก่อนนะ โอเคมั้ย?
อาราชิ : โอเค นานแล้วนะ ที่พวกเราไม่ได้มาวอร์มด้วยกั นน่ะ
ฮึฮึ ฉันดีใจนะ ที่เธออยู่ที่ยูเมะโนะซากิ อิซึมิจัง ฉันจะบอกว่า ฉันรู้สึกขอบคุณมากเลยนะ
อิซึมิ : อืม พูดเรื่องไร้สาระมานานมากพอแล้ว
ตี้งใจได้แล้ว! ระวังจะเจ็บตัวถ้าเกิดนายไม่ตั้ งใจซ้อมล่ะ!
ฉันจะเปิดเพลงแล้วนะ มันเป็นเพลงใหม่ล่าสุดที่ไอ้โง่ นั่นแต่ง... ♪
ตอนนี้มันยังไม่มีเนื้อเพลง เพราะงั้นเราก็เลยยังฝึกร้อนไม่ ได้ แต่อย่างน้อยก็พยายามจำทำนองกั บจังหวะเอาไว้ล่ะ
วันนี้เราจะฝึกร่างกายให้พร้ อมเพื่อที่จะได้มาคิดเรื่องท่ าเต้น
ถ้าเกิดเป็นไปได้ ฉันอยากจะให้นายมาแสดงในไลฟ์ครั้ งต่อไปด้วย เพราะงั้นฝีกให้เหมือนกับว่าชี วิตจึ้นอยู่กับมัน นีาเป็นคำสั่ง
อาราชิ : อะไรนะะ~ ไม่เอา นายจะลากฉันขุ้นไปบนสเตจขณะที่ เมินพวกรุ่นพี่ใน Backgammon ไม่ได้นะ!
แล้วก็ งานของฉันมันมากเกินไปแล้ว ♪
อิซึมิ : หา? คนอื่นมันไม่คิดจะโผล่หัวมาอยู่ แล้วล่ะ แถมต่อให้เจ้าพวกนั้นทำ มันก็คงไม่ทำอะไรจริงจังหรอก...
เลโอคุงเพิ่งจะทำแขนหักไป คงจะขยับตัวไม่ได้หรอก เพราะงั้นก็เหลือแค่นายกับฉันที่ จะต้องทำอะไรซักอย่างไม่ใช่รึไง ?
อีกอย่าง นายกลายมาเป็นไแดอลที่จะต้ องมาร้องเพลงแล้วก็เตนบนสเตจ เพื่อที่จะได้เห็นรอบยิ้มของผู้ ชมใช่มั้ยล่ะ? นั่นแหละ คือสาเหตุว่าทำไมฉันต้องทำ แล้วนายล่ะ?
อาราชิ : ไม่ล่ะ ฉันแค่ตามอาจารย์คุนุกิมาเฉยๆ.. . แต่ว่า ผู้หญิงทุกคนปรารถนาที่ จะพยายามอย่างหนักที่จะได้เป็ นที่รัก
งั้นฉันจะลองดูก็แล้วกัน ♪
♪~♪~♪
อิซึมิ : เยี่ยมมาก เด็กดี... ♪
ริทสึ : ♪~♪~♪
อิซึมิ : หืม? เดี๋ยวนะ ทำไมนายถึงมาเต้นด้วยล่ะ? นายควรจะพักนะ รู้สึกไม่ดีไม่ใช่เหรอ?
ริทสึ : อืม... แค่ได้ยินเพลงที่ทำให้ฉันรู้สึ กผ่อนคลายน่ะ... ♪
อา ฉันรู้สึกว่าจะกลับมามีชีวิตอี กครั้ง ฉันชอบเพลงนี้ มันชื่ออะไรเหรอ?
อิซึมิ : ไม่รู้เหมือนกัน มันยังไม่ได้ตั้งชื่อน่ะ เพิ่งจะแต่งเสร็จออกมาไม่นาน...
ผู้แต่ง เลโอคุง บอกว่าดั ดแปลงมาจากเพลงประกอบของหนั งคลาสสิคเรื่องนึง
เขาบอกว่าแบบออริจินอลมันฟังดู หม่นหมองไปหน่อย ก็เลยอยากจะทำให้มันสดใส เป็นเพลงที่มีความสุข
ริทสึ : หืมม... อ๊ะ ฉันได้กลิ่นมาคุง
มาโอะ : ริทจังงงง! เกิดอะไรขึ้น? อย่าโทรมาแล้วก็พูดว่า "ช่วยด้วย ฉันกำลังจะตาย" แล้วตัดสายสิ!
อย่างน้อยบอกหน่อยว่านายอยู่ที่ ไหน! ฉันเป็นห่วงนายแทบจะบ้าเลยนะ!
ริทสึ : ฮึฮึ มันไม่เป็นไรหรอกถ้าเกิดเป็ นมาคุง เพราะยังไงมาคุงก็ตามหาเจอ ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหนก็ตาม
ความเชื่อใจของเราสองจะถูกจารึ กไว้ในอนาคต ที่จะรู้กันในนาม "ความรัก"... ♪
มาโอะ : ฉันล่ะไม่เข้าใจที่นายกำลังพู ดจริงๆ! ฉันวิ่งหานายไปซะทั่วเลยนะ รู้มั้ย? ฉันถามนักเรียนแทบทุกคนที่เดิ นผ่านว่ามีใครเห็นนาย แล้วก็ดูทุกที่เลยด้วย! แต่ดูเหมือนนายจะไม่เป็นอะไรนี่ นานายแค่ปั่นหัวฉันเล่นไม่ใช่รึไง !
อิซึมิ : เฮ้... นายเริ่มจะเสียงดังแล้วนะ มันกวนการซ้อมของพวกเรานะ
มาโอะ : หืม? อ๊ะ ขอโทษครับ!
อิซึมิ : ไม่เป็นไรหรอก แต่ดูเหมือนเขาจะอาการไม่ดีเท่ าไหร่นะ... พาเขาไปให้ถึงบ้านล่ะ
เท่าที่ฉันรู้มา นายเป็นเพื่อนสมัยเด็กของเขาใช่ มั้ย?
เพื่อนสมัยเด็กที่ได้อยู่ด้วยกั นมายันม.ปลายนับว่าเป็นสมบัติล้ำ ค่านะ ดูแลดีๆ ล่ะ
มาโอะ : อ๊ะ ครับ! ใช่ อืมม... อย่างที่คุณพูดนั่นแหละ รุ่นพี่!
ฉ- ฉันจะพาเขากลับบ้านแล้วกัน! ขอบคุณที่ช่วยดูแลให้นะครับ~!
มาเถอะไปกัน ริทสึ! หยุดสร้างปัญหาได้แล้ว!
ริทสึ : อ๊ะ แป๊ปนึงนะ... นายน่ะ~ ฉันคืนโทรศัพท์แล้วนะ
อิซึมิ : หวา อย่าโยนสิ ยังไงก็เถอะ รักษาตัวด้วยนะ คุมะคุง?
ริทสึ : โอเค~
...มาคุง ขอขี่หลังหน่อยสิ ♪ ฉันอยากจะได้รับความอบอุ่ นจากนายนะ!
มาโอะ : หวาา! อย่าซี้ซั้วขึ้นมาตามใจชอบสิ นายเป็นผีรึไงเนี่ย!?
===================
มานั่งคีย์ชื่อตัวละครเราก็นั่งคิดนะ เอ๊ะ.. ครั้งล่าสุดที่เรียกมาคุงว่ามาโอะมันเมื่อไหร่....
สองคนนี้เขาหวานกันจนรู้สึกเกมนี้อย่ามีนางเอกเลยค่ะ 55555
#อ๋อ เราไปเป็นแม่สื่อ--
มาโอะกับริทสึดูหวานกันจัง55555 ขอบคุณที่แปลมาให้นะคะ รอแปลจนจบนะคะ สู้ๆค่ะ!
ตอบลบเรียกได้ว่าหวานกันจนทคซ.อยากจะมุดหนีออกจากเกม 55555 ขอบคุณนะคะ จะพยายามค่า
ลบริทสึ : ฮึฮึ มันไม่เป็นไรหรอกถ้าเกิดเป็นมาคุง เพราะยังไงมาคุงก็ตามหาเจอ ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ความเชื่อใจของเราสองจะถูกจารึกไว้ในอนาคต ที่จะรู้กันในนาม "ความรัก"... ♪
ตอบลบ+
...มาคุง ขอขี่หลังหน่อยสิ ♪ ฉันอยากจะได้รับความอบอุ่นจากนายนะ!
ละลายแปป หวานไม่เกรงใจชาวบ้านเลยวุ้ย -3-